Sormayın artık bana,söyleyemem.Öyle ağırım ki kendime...
***
Yitik bir senfoninin şefiymişim gibi tam tüm tınılar,tüm notalar en yüksek seviyedeyken birden seslerin tizleşmesi,kulağını sağırlaştırması ve seni yok etmesi...Bütün bunların yol açtığı yalnızlık,hissizlik...İşte öyle ağırım ki kendime yitik,bitik bir orkestranın tüm enstrümanlarını sırtladım şimdi.Evet suçluyum,evet haksızım belki ama hiçbir şarkı bitti diye kızmadım hiçbir söz yazarına ya da besteciye..Evet haksızım..Belki de haddinden fazla haklı..Ama öyle ağırım ki kendime,sormayın daha fazla.Ağır olduğum için kendime,soramıyorum,cevaplayamıyorum,söyleyemiyorum,yaşayamıyoru.
Öyle ağırım ki kendime,yavaş yavaş ölüyorum..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder