Yolculuk-1

Bugün yeni bir başlangıç tüm geçmişe,tüm geleceğe,her şeye.

İnsan mutluluğunun tadını çıkarmalı,üzüntüsünden tecrübelenmeli yeri geldiğinde.

-Susarak yaptığı her konuşmada bir aldanış gizliydi ya da bir aldatış.Gülerek baktığı gözlerinde bir anlam gizliydi ki tüm anlamlar kifayetsiz.Bir şarkı söylerdi konuşurken hep aynı tınıda.

+Susmuyordum,hep konuşuyordum aslında ben onunla.Hiç bir zaman aldatmadım,aldanmasına izin vermedim.Ama o hep gözlerimdeki anlama aldanmayı tercih etti,hiçbir zaman aldatmadı da.O şarkı sendin de farkında değildin.

-Kafasının dikine gidişi son zamanlarda ikimizi de yormuştu.Garip tavırlar,soğuklaşmalar,sarılmalar ama hissetmeden.

+Ben bildiğimi okumadım,hissettiğim gibi davrandım hep sana.Seni üzmek en son isteyeceğim şeyken üzdüm en başta,yolun başlangıç noktasında.Soğuk değildim ya da soğuktum ama hissediyordum.Hatta öyle ki ellerim soğuğu tutuyordu,seni.

-Kafası karışık gibiydi,dalardı gözleri uzaklara taa ufuk çizgisine,alabildiğince uzaklara.Güneş’in doğuna kadar izlerdi ordaki yok oluşları sonra da var oluşları.Güneş’e kendini adamıştı.Sabahlara değin otururdu karanlığın içinde,hapsolduğu düşüncelerinde.Bir görünüşü vardı ki sanırsın ki donmuş bir insan her şeye katı,duygusuz,duyusuz,hissiz,yontulmuş,korkutulmuş,öldürülmüş,ölmüş.

+Her şeyi biliyordum.Güneş’in doğudan doğduğunu da batıdan battığını da.Hatta Güneş’in Dünya’yı aydınlattığını da biliyordum.Onun için her şey olduğumu da.Beni böyle görmesi onu üzüyordu belki de,ama bana hiçbir zaman hissettirmedi bana.Sabahlardım,her gece sabaha kadar çalışır(mış)dım.Yani öyle görünürdüm ona,bir tek ona.Dışarıdan bakanlar bilirdi hiçbir şey yapmadığımı.Sadece üzüldüğümü görürlerdi.O bana üzüldüğünü hissettirmese de üzüyordum ben onu,fakat herkes görüyordu ne kadar üzdüğümü.Buna hakkım olmadığımı beyan edenler oldu.Ben bilmiyordum sanki.Kimin kimi üzmeye hakkı vardı ki.

-Beni hiçbir zaman üzmedi dersem yalan olur belki ama üzmemeye çalıştı.Oysa ben ona üzüldüğümü hiç belli etmedim.Belli etsem ne olacaktı ki?Yarınlara Güneş daha bir ışık saçarak mı doğacaktı yani?Olan tüm kötülükler bitiverecekti,değil mi?

+Artık bitmeli,onu daha fazla üzemem.Onun Gün’eşi olamadım ama Güneş’i olurum belki.