Katil Olmak Illa Birine Ates Etmek Midir? Buyrun Cevabı.

Bazen insan çok şeyi bir arada yaşamak ister.Birçok şeyi bir arada yapmak..Ama olmaz.İstediğiniz şeyler çok ufak şeylerdir,ufak ayrıntılar.Ama ne kadar isteseniz de çoğu zaman gerçekleşmez.Belki de oluyordur;ama farkına varamıyorsunuzdur.

Kişilerin istekleri kişilikleri,karakterleri gibi farklıdır.Sonuçta kişilikler ve karakterler istekleri belirleyen faktörlerdendir.

Mesela,çoğu kişiye çocukça gelen,pamuk şekeri yemek.Yanınızda en değerliniz varken birden pamuk şekeri alıp yemektir sizi mutlu eden.Ya da bir çiçekçinin önünden geçerken bir gülün elinize tutuşturuluvermesidir sizi mutlu eden. Bunlar çok büyük şeyler değildir.Aslında sevdiğinizin sizin elinizi tutması da büyük bir şey değildir.Ama sizi mutlu eder…

Bir ‘Seni seviyorum’ cümlesine kim yürek vermemiştir ki?Kim inanmamıştır ki tüm kalbiyle bu cümleye?Ya da kim en içten duygularıyla dudağına düşürmemiştir ki bu kelimeleri?

Her insanın yaşamında belli dönemler vardır.Sevdiği,mutlu olduğu,üzüldüğü,ağladığı,yalnız kaldığı…Ve bir çok an daha…Hayat denen yol tüm bu anların toplamıdır.Dağlar,yollar aşılır;derin sularda yüzülür.Kimi zaman boğulma derecesine gelinip kurtarılırsınız.

Tüm bu yaşananlara,yaşanmışlıklara alışır yüreğiniz.İlk başta yerinden çıkacakmış gibi davranan kalp artık yavaşlamıştır.Ama her şeye alışan yürek ne oluyorsa bir tek şeye alışamamıştır.

Ayrılığa…

Çoğu kişi ayrılığı yaşamıştır.Hemen hemen herkes..

Yaşanan duygu aynı;ama kişiler farklı olduğu için roller de farklıdır haliyle..

Her ayrılık anında yaşanan şeyler de aynıdır;tıpkı yaşanan duygu gibi.Adı ayrılıktır.Kazındığı yer yürek,deştiği yer yürek,ağlattığı yer yürek,kanattığı yer yürektir.

Belki ayrılık insana beraberinde unutmayı da öğretir gibi düşünceye sahip olanlar vardır?Ancak unutulmayı kimse istemez.Unutulmak istenmeyen bir şeyse unutmak diye de bir şey olamaz bence.İnsanlar yaşadığı hiçbir şeyi,öğrendiği hiçbir şeyi asla unutmaz;daha doğrusu unutamaz.’Unuttum bile(!)’ demek;sadece kendini değil çevrendekileri de kandırmaktır.

İnsanın unuttuğu iki an vardır;daha doğrusu hatırlayamadığı:Öldüğü ve doğduğu an.

Birinde var oluş diğerinde,yok oluş vardır.Birinde ayrılık durumu vardır.

Birinde mutluluk,diğerinde hüzün vardır.

Sadece hayatta var oldukça unutmayı değil de unutmamayı öğrenmelisin.Ayrılığı değil var olmayı öğrenmelisin.Var olmayı öğrenmemek yaşarken ölmek değil midir?

Yani asla yaşarken kendinizi öldürmeyin.Ve bir başkasını üzerek kimsenin de katili olmayın.Hele bir kalbin asla!