Bir gün bir rüzgar penceremin perdesini havalandırır mı acaba? Çok merak ediyorum. O rüzgar bir kere esti yüzüme yüzüme. Aldırış etmedim. Bir daha esmek istese odamın ta içine alabilirdim ama bir daha geri dönmedi ya da geri dönmek istemedi. Aslına bakacak olursan,o esmek istedi ben istemedim. İnsanoğlu işte,her zaman aynı değil ki. Bilemezdim o rüzgarın bana esmesini isteyeceğimi,hem de hiç bilmezdim. Aklımın ucundan geçecek en son şeydi belki de.
***
Bazen insanları yanlış tanırsınız,başkaları size yanlış anlatır. Oysa ki onları hiç dinlememeliydim. Mesela,siz bir şarkıyı çok seviyorsunuz ama biri geliyor o kadar kötülüyor ki şarkıyı bir daha dinleyesiniz gelmiyor. Tüm şarkı listelerinizden,zihninizden,bedeninizden,kulağınızdan siliyorsunuz. Sonra öyle bir an geliyor ki keşke silmeseydim o şarkıyı,keşke hep dinleseydim uzaktan bile olsa dinleseydim diyorsunuz. Hayat işte bu anlardan ibaret. Başkalarını dinlemek,başkalarının dediklerini dikkate almak ve onların deyimleriyle yaşamak sizi ne kadar mutlu edebilir ki? Hiç dinlemeyin demiyorum. Dinleyin ama onlar-mış gibi yaşayarak devam edemezsiniz hayatınıza.
***
Diyorum ki yani,yaşa. Nasıl yaşarsan yaşa. Ama herkes-miş gibi yaşayamayacağını ve bir gün pencereni eskimiş bir rüzgarın havalandırmasını isteyeceğini asla unutma. Kulağınızdan şarkınız,pencerenizden rüzgarınız eksik olmasın..

Bazı noktalarına katılmadığımı belirtirim :) Seninde rüzgarın eksik olmasın.
YanıtlaSilBazı noktalara kendim de katılmıyorum. :) Bazen katılmadığım şeylerden de bahsettiğim doğrudur. :)
YanıtlaSil